Tulipanowiec amerykański

Nazwa łacińska: 
Liriodendron tulipifera
Występowanie: 
Pochodzi z wschodniej i południowo-wschodniej części Ameryki Północnej.
Pokrój: 
U młodych okazów korona jest wąska i stożkowata, u dorosłych bardzo wyniosła, jednak niezbyt szeroka, w stanie bezlistnym bardzo rzadka, a po rozwinięciu się liści bardzo gęsta i zwarta, dająca głęboki cień. Dorasta nawet do 60 m, w Polsce tylko około 25-35 m.
Pień: 
Gruby i prosty, prawie zawsze pojedynczy. Średnica: do 3 m. Konary grube i niezbyt długie, w dolnej części korony często prawie poziome, wyżej ukośnie wzniesione.
Kora: 
Jest szara lub brunatna, lekko spękana.
Pędy: 
Nieowłosione, z dobrze widocznymi bliznami liściowymi, błyszcząco czerwonobrązowe.
Pąki: 
Pączki do 1 cm długości, owalne, nieco ściśnięte.
Owoce: 
To jedno- lub dwunasienne oskrzydlone orzeszki, w liczbie 80-100 na sterczących, szyszkowatych owocostanach, które mają do 10 cm długości. Dojrzewają w październiku lub w listopadzie. Rozpadają się zwykle na drzewach. Są roznoszone przez wiatr na odległość 4-5 razy większą niż wysokość drzewa. Ich zdolność kiełkowania wynosi 4-7 lat. Tulipanowiec wytwarza bardzo duże ilości nasion, jednak większość z nich jest płonna.
Liście: 
Mają długość 10-15 cm i szerokość 12-20 cm. Liść jest z przodu jakby ucięty albo lekko wycięty. Jego górna powierzchnia jest błyszcząca, żywo zielona, a dolna nieco jaśniejsza i z lekka pokryta woskiem. Jesienią liście przebarwiają się na złoto-żółto. Ogonki liściowe od 10 do 12 cm długości.
Kwiaty: 
Rosną pojedynczo na końcach gałązek, przy rozkwitaniu początkowo kielichowate, potem szerzej rozwarte. Płatki u nasady żółtozielone, wyżej pomarańczowe, a na szczycie znów żółtozielone. Pręciki grube i mięsiste, mają 3-5 cm długości. Zalążnie skupione w środku na stożku.
Zdjęcia dodatkowe: