Topola osika

Nazwy poboczne: 
Topola drżąca, osika
Nazwa łacińska: 
Populus tremula
Występowanie: 
Występuje w całej Europie.
Pokrój: 
Osiąga wysokość do 30m. W pierśnicy osiąga około 1 m. Posiada smukły pokrój.
Pień: 
Wysoki, prosty, zaznacza się niemal do wierzchołka.
Kora: 
Kremowa i gładka z małymi czarnymi romboidalnymi przetchlinkami. W starszym wieku ciemnoszara i spękana w dolnej części.
Pędy: 
Młode gałązki są nagie, brunatne i połyskujące. Pędy skrócone liczne i wyraźne.
Pąki: 
Stożkowate i ostro zakończone, lśniące (jakby lakierowane), ciemne, brunatne i nieco lepkie.
Owoce: 
Torebka zawierająca wiele biało owłosionych nasion.
Liście: 
Ulistnienie skrętoległe. Liście prawie okrągłe, o długości do 10 cm, grubo i nierówno ząbkowane. Młode listki są pokryte szarym kutnerem, jednak wcześnie stają się nagie. Ogonek liściowy bocznie spłaszczony, wiotki i dłuższy od blaszki, dzięki czemu liście szeleszczą pod wpływem nawet niewielkiego wiatru. Liście na pędach odroślowych mają inny kształt – są sercowate, drobno piłkowane i zwykle większe.
Kwiaty: 
Zebrane są w kotki. Męskie mają długość 5-8 cm, a ich kwiaty mają po 8-15 pręcików. Żeńskie w czasie kwitnienia mają długość 4-6 cm, w czasie owocowania wydłużają się do 8-12 cm. Słupki o dwóch karminowoczerwonych lub różowych znamionach, podzielonych na szerokie klapy.
Zdjęcia dodatkowe: