Sosna górska

Nazwy poboczne: 
Kosodrzewina, kosówka właściwa
Nazwa łacińska: 
Pinus mugo Turra
Występowanie: 
Na terenach pasm górskich Europy Środkowej i Południowej. W Polsce głównie w Tatrach, Sudetach, na terenie szczytów: Babia Góra, Pilsko.
Pokrój: 
Przeważnie krzew o masywnych gałęziach, które płożą się po ziemi, wznoszą ku górze lub wyrastają na boki. Pokrój zmienny, silnie zależny od podgatunku i siedliska. U starszych drzew korona luźna.
Pień: 
Niski, płożący, o wysokości do 3,5 m.
Kora: 
Ciemnoszara, lekko spękana, nie łuszczy się.
Pędy: 
Nagie, młode zielone, następnie drewnieją przybierając barwę brązową.
Szyszki: 
Męskie szyszki cylindryczne, długości 10 mm, żółto-czerwone. Szyszki żeńskie początkowo żółto-zielone do purpurowych. Osadzone pojedynczo lub po 2–3 koło siebie, siedzące. Dojrzała szyszka ma średnio 5 cm długości i 2,5 cm szerokości. Tarczki szyszek z wyrostkiem, często zakończonym cienkim kolcem, czarno obrzeżone. Młode szyszki pokryte niebieskawym lub fioletowym nalotem, dojrzałe brązowieją. Nasiona czarne, długości 4 mm, z 7–12 mm skrzydełkiem.
Liście: 
Szpilki wyrastają po 2 z krótkopędu, mają długość 3–8 cm i ciemnozielony kolor z połyskiem. Są krótsze i grubsze niż u sosny zwyczajnej, sztywne. Ułożone są gęsto wokół całego obwodu pędu.
Zdjęcia dodatkowe: