Morwa biała

Nazwa łacińska: 
Morus alba
Występowanie: 
Pochodzi z Chin. Rozprzestrzeniła się z upraw i obecnie rośnie dziko w Afryce, Ameryce Północnej i Południowej oraz na wyspach Pacyfiku. W Polsce występuje często, jako jedyny gatunek morwy.
Pokrój: 
Drzewo do 15 m wysokości. Roślina posiada przewody mleczne wytwarzające sok mleczny.
Kora: 
Brunatno-czerwonawa lub zielonkawo-szara, z płaskimi zagłębieniami o łukowatym przebiegu, sękata.
Owoce: 
Drobne niełupki obrośnięte są soczystymi osnówkami powstałymi z okwiatu. Zebrane w walcowate owocostany o długości ok. 2 cm. Barwa owoców różna – biała, różowa, czerwona, fioletowoczarna. Smak słodki i nieco mdły.
Liście: 
Jajowate, bardzo zmienne, niepodzielone lub różnie wcinane, do 18 cm długości. Miękkie, płaskie i cienkie. Od góry lekko błyszczące, od dołu prawie nagie lub z włoskami na większych nerwach. Ogonek z rynienkowatym rowkiem.
Kwiaty: 
Rozdzielnopłciowe, ale występujące na tym samym drzewie (roślina jednopienna). Są czterodzielne, kwiaty męskie podłużnie walcowate z 4 pręcikami, w jasnożółtych kotkach, kwiaty żeńskie główkowate wzniesione, z 1 słupkiem.
Zdjęcia dodatkowe: